Blog

APRIL - De wedstrijd van 27 maart die ik tegen Remy zou vechten, liep voor mij uit op een frustrerende gebeurtenis. Ik won wel, maar niet van Remy die zich met allerlei blessures had afgemeld. Ik won van Xhavit Bajrami, waar ik al twee keer eerder tegenover stond en die nooit een poging doet om een wedstrijd te winnen. Hij overleeft alleen maar en probeert de laatste halve minuut een ko te forceren. In de eerste ronde deed ik eigenlijk al genoeg om hem te verslaan. De rest van het gevecht liep redelijk gelijk op en hij nam weinig risico om me echt te willen verslaan. Totdat hij uit zijn hoek het sein kreeg dat de laatste halve minuut was ingegaan. Toen wilde hij het nog wel even proberen. Ja hij dacht zeker dat ik gek was. Niet dus. Ik won de punten simpel op punten.

Op de tv in Japan lieten ze slechts flitsen van de wedstrijd zien. Op zich te begrijpen, aan de andere kant toont het van weinig respect naar mij toe. En naar het publiek dat mij als viervoudig kampioen wil zien optreden. Blijkbaar heb ik nog niet genoeg laten zien in mijn carrière.

Jammer dat het zo is gelopen. Ik had me helemaal op Remy ingesteld. Ik had zin om daar een spektakelstuk van te maken. Het idee was goed: the old champ versus the new champ. Hopelijk krijg ik deze kans zo snel mogelijk.   

DECEMBER - Op 31 december moest ik het opnemen tegen de Braziliaan Monthana Silva. Een reus van bijna 2.20 meter. Het was geen zwaar, maar wel een moeizaam gevecht. Door zijn lengte kon ik niet goed bij hem komen. Bovendien was hij bang. Hij pakte me tijdens het vechten vast en wilde niet meer loslaten. Eigenlijk gebeurde het tijdens het gevecht vrij weinig en won ik hem gemakkelijk. Het was positief om dit slechte, traumatische jaar goed af te sluiten met een overwinning. Wat me heel erg goed deed waren de reacties van het publiek. Ik merkte dat ze me niet vergeten waren. Het krediet dat ik in de afgelopen jaren heb opgebouwd, is niet verloren gegaan. Dat maakte het een fantastische avond. Het was weer lekker om voor 45 duizend enthousiaste K1 liefhebbers te staan!

FEBRUARI - Mijn plannen om mijn wereldtitel van 2002 dit jaar te verdedigen werden doorkruist toen ik eind september ziek werd. Een infectie zorgde ervoor dat ik conditie niet op peil kon houden, waardoor ik de kwalificatiewedstrijden in oktober aan mij voorbij moest laten gaan.

Toch blijf ik vooruit kijken. Toen ik me weer goed voelde, heb ik mijn trainingen weer opgepakt. Langzaamaan werd mijn conditie beter en beter. Het belangrijkste is dat ik mijn balans goed in de gaten houd. Wanneer je met topsport bezig bent, gebruik je alle stoffen uit het lichaam om die zware arbeid te leveren. Wanneer je dan een keer te weinig rust neem, verkeer d of te snel eet, raakt je lijf uit balans. Dat luistert heel nauw. Ik heb in het afgelopen jaar misschien niet goed genoeg naar mijn lichaam geluisterd omdat ik zo graag goed wilde presteren. Ik weet dat ik weer op topniveau mee kan doen en wil dat graag zo snel mogelijk.

Op oudejaarsavond is er in Japan een speciaal K1 gevecht waarin ik hoop mee te doen. Dat betekent dat het nieuwe jaar voor mij acht uur eerder begint dan voor jullie. Hoe eerder 2003 voorbij, hoe liever het mij is. Na de dood van mijn broer Andrew en daarna toestanden met mijn gezondheid en de K1 organisatie laat ik het graag achter me. Ik kijk nu absoluut vooruit en bereid me voor op de wedstrijden die gaan komen.